Nieuwsgierige ‘Slopers’ verslaan belegen ‘Belgen’

Verslag van de finale om de HSB-beker, Gerard Milort (RSC Belgisch Park)

 

Het is niet altijd feest, al scheelde het deze dagen rond Koningsdag en Bevrijdingsdag niet veel. Maar binnen vier jaar opnieuw de HSB-beker winnen was toch te veel gevraagd voor RSC Belgisch Park. De droom van die ‘nieuwigheid’ werd hardhandig ‘vernietigd’ door de zeer patente spelende spelers van de Novelty Destroyers. Hadden wij ‘Belgen’ via roemruchte tegenstanders als Botwinnik, Promotie en Rijswijk al op knappe wijze de finale gehaald; de ‘Slopers’ hadden zich via overwinningen op onder meer Schaakhuis en WSC -de finalisten van twee jaar geleden- ook niet onbetuigd gelaten. Het zou er dus zeer om gaan spannen welke ‘outsider’ er met die bloedmooie Bokaal vandoor zou gaan. Wij waren op volle oorlogssterkte aangetreden, met onze top vier -gemiddeld zo’n 2000 Elo- in topvorm. Dachten wij. Maar zij, de EPO-klanten, op papier ook circa 2000 gemiddeld, bleken toch van een ander niveau. Onder de oppervlakte scholen bij ND drie spelers die boven de 2100 zijn of zijn geweest, terwijl hun nummer vier ook dicht bij de 2000 was geweest (en wellicht weer kan worden). Dan speel je toch ineens tegen gemiddeld bijna 2100, en worden de ‘odds’ toch anders verdeeld. Dan verwacht je inderdaad eerder een 3-1 uitslag dan een 2-2 gelijkspel. Maar dat wisten wij nog niet, dus vol goede moed streden wij met open vizier in onze vertrouwde opstelling. Hier scheidden onze wegen al, want de ‘slopers’ bleken ook patent te hebben om -wel zo slim- een tactische opstelling te bedenken die hun kansen zo groot mogelijk maakten. En met succes. Waar wij gewoon normaal op 1, 2, 3 en 4 zaten; hadden zij de volgorde omgedraaid. Dat pakte heel goed uit, al denk ik achteraf dat elke willekeurige opstelling ook tot succes had geleid. Zij waren gewoon sterker! Sensationeel dus. Een team uit de 1ste klasse HSB, dat ook komend seizoen in de 1ste klasse zit, wint de HSB-beker en mag volgend jaar meespelen in de KNSB-beker! Een Novelty?

 

Op bord 1 speelden Sherief El Sayad (met zwart) en Michel Debard tegen elkaar en zij bleken beiden over ruime openingskennis te beschikken: via het Weens kwam 1.e4 e5 2.Pc3 Pf6 3.Lc4 Pxe4 4.Dh5 Pd6 op het bord. Enkele zetten later had een wit paard de zwarte toren op a8 geslagen. Waar wij ons allen achter de oren krabden over de ongebalanceerde stelling met ongelijk materiaal, waren de spelers nog op bekend terrein. Ongelukkigerwijs maakte Sherief een foutje dat hem de kop kostte. De kleine Franse terriër beet zich vast in zijn prooi. Ton had Sherief nog nooit zoveel ‘vieze gezichten’ zien trekken tijdens een partij… Met mat besliste De Bard de partij in het voordeel van de sloper.

 

Op bord 3 trad ‘Vader Kerstmis’ Bart Verbaan met zwart aan tegen ‘Friese doorloper’ Feike Liefrink, die het Morra Gambiet speelde. Niets vermoedend offerde onze Bard even later een stuk tegen twee pionnen op de koningsvleugel, met vele visioenen van matten op zijn netvlies. Maar uiterlijk onverstoord verdedigde (Grunninger?!) Feike zich met hand en tand, en niet lang daarna bleek de zwarte attack gebakken lucht te zijn. Twee – nul voor de slopers…

 

Op bord 2 had teamleider en ‘Schaakhuis collega’ Derk Dekker zichzelf expres tegenover schrijver dezes geplaats, met het doel om goed voorbereid de door hem toegezegde 4-0 overwinning binnen te halen. Het had zeker zomaar gekund… In de onderlinge vluggertjes bijt ik ook regelmatig in het stof, mits Derk niet door zijn vlag gaat natuurlijk. Tijdnood is zijn hobby en zijn valkuil. Hoe deze partij afliep ziet u zo meteen. Eerst nog even naar bord 4, dat net zo goed bord 1 had kunnen zijn.

 

Op bord 4 trad onze jongeling Cor Kanters aan tegen de net zo jong ogende Paula Craciun, de tegenstandster waar Sherief zich op voorbereid had, en die bijna WFM is. Cor speelde een prima Catalaanse partij die lange tijd gelijk opging. Maar bij een 2-0 achterstand is remise natuurlijk niet genoeg. En ambitieus als Cor is speelde hij dus maar op winst, in de hoop dat ik wel even ‘Derk de Dubbel Dekker ging lek prikken’. Edoch, zoals wel vaker, als je moet winnen wordt het lastig. In tijdnood werden de bordjes verhangen en ging Cor strijdend ten onder. De match en de beker konden wij niet meer winnen, alleen de eer redden kon nog, maar dan moest het wel mee zitten.

 

Terug naar bord twee, waar Derk Dekker zich gelukkig prijsde: hij mocht tegen mij, en had ook nog eens zwart, zijn favoriete kleur tegen mij. Blijkbaar zie ik er niet erg Hollands uit en heb ik moeite met zijn ‘autochtone’ opening. Alhoewel, autochtoon… Het Hollands heet Hollands omdat een Fransman deze opening voor het eerst speelde in…Holland! Goed ingeschat van Derk overigens, want met wit wist ik enkele varianten door elkaar te halen en kwam met twee of drie zetten die niet bij elkaar pasten. Ja, en dan sta je ineens slechter… Mijn tegenspel in het centrum en op de damevleugel leek niet op te wegen tegen de aanval die op mijn koningsvleugel op mij afkwam. Maar het was wel moeilijk, heel moeilijk. En Derk gaat dan bijna bij elke zet in de denktank, waardoor hij in tijdnood kan komen. Dat wist ik dan weer wel. Dus deed ik wel bij voorkeur niet al te makkelijk te verwachten zetten. Liever de lastigste zet doen, dan de beste als die zet tot vereenvoudiging leidt. Wie trekt er aan het langste eind? De beste-zet bedenker, of de handigste rommelaar?

 

Gerard Milort (RSC Belgisch Park) – Derk Dekker (Novelty Destroyers)

 

Stelling na 12.c4-c5?!

 

Tegen het Hollands was ik zonder te rokeren al een actie in het centrum begonnen. Eigenlijk te vroeg, want het lijkt me achteraf beter om eerst Pe2 of Ph3 te spelen, en wellicht daarna ook nog eerst 0-0. Ik had wel met opzet geen 0-0-0 gespeeld, maar alleen Td1, want anders krijgt zwart zelf een lekkere aanval met a4 enzovoorts. Maar de zetten Db3, Td1 en c5 passen toch niet echt goed bij elkaar als je niet eerst ontwikkelt en de koning veilig opbergt. Derk probeert direct te profiteren met 12…Pbd7 13.cxd6 cxd5 14.Dc2 (want Pc5 komt toch wel dacht ik) 14…f4!?

 

Stelling na 14…f5-f4!?

 

Nu is het de beurt aan Derk om iets te vroeg ten aanval te trekken. Ook voor hem geldt dat hier voorbereidende zetten als Pc5 en b6 (met eventueel La6) beter waren geweest en zwart zijn voordeel hadden laten behouden. De hard tegen hard fase is nu begonnen! 15.exf4 exf4 16.Pe2 Ph5

 

Stelling na 16…Pf6-h5

 

Een logische voortzetting om de aanval verder vorm te geven. Maar slaan op g3 en dan Te8 was misschien een betere optie. Zwarts bedenktijd was intussen al flink geslonken. Hier moest ik zelf ook in de denktank, al hielp dat niet veel. Voor de hand ligt 17.Lf3, maar dat vond ik na 17…fxg3! 18.hxg3 (niet 18.Lxh5? gxf2+ 19.Kf1 Dh4! -+) Txf3 19.Txh5 Pf8! niet zo fijn voor wit. Zo kwam ik op het idee om eerst 17.Le4 te spelen, om na Pdf6 wel met 18.Lf3 voort te zetten. Want dan is de f-lijn weer gesloten en kan de toren van f8 niet op f3 slaan. Maar door deze ‘afleiding’ overzag ik dat hier 17.Pd4! de beste zet is, met behoud van voordeel voor wit. 17.Le4 Pdf6 18.Lf3 Pg4!… Een lastige zet, waar ik eigenlijk vooral met 18…Lg4 rekening had gehouden. Ook sterk was 18…Lh3 19.Pd4 Dd7 20.Pe6 Tae8, waarna wit met Kd2 moet weglopen. Ook nu was 19.Pd4 een goede reactie geweest voor mij, maar ik kwam met een iets ongelukkigere zet voor de dag… 19.Dd3 Dg5! 20.h4!? Dh6! Zwart voert de druk op en dreigt nu alles open te gooien. Noodgedwongen moet ik nu wel kort rokeren, want anders staat mijn koning klem in het midden. 21.0-0

 

Stelling na 21.0-0

 

Dit ziet er toch erg link uit voor wit. Gelukkig kan zwart niet meteen op f2 slaan: 21…Pxf2? 22.Tf2 fxg3 23.Tg2! en ook g7 komt onder vuur te liggen. Nu blijkt overigens wel waarom de machine eerder steeds b6 aanbeval… Want na La6 (of Lf5) en Tae8 doen alle zwarte stukken mee, nu mist hij er twee. Toch is zwart nog steeds licht in het voordeel. Zowel Ld7, Lf5 als Tf7 zijn goede zetten. Maar Derk zag nog iets listigs. Na slaan op g3 ontstaat er een gat op e3! 21…fxg3 22.fxg3 Pe3? Maar zo moet het niet. Nu was 22…De3+ nodig, waarna ik 23.Kg2 had moeten spelen, omdat 23.Dxe3+ Pxe3 24.Lxh5 Pxd1! 25.Txd1 g6! 26.Lxg6 hxg6 wel een kwaliteit verliest. Al zal het na 27.Pf4 nog wel binnen de remisemarge zitten, zie analysediagram.

 

Analyse na 27.Pe2-f4

 

In de partij had ik na Pe3 nog een resource achter de hand waarmee ik kwaliteitsverlies kon voorkomen en zelf stukwinst dreigde. 23.Ld2!

 

Stelling na 23.Le3-d2

 

Een vervelende penning, zeker nu Te8 niet helpt wegens Lxh5 (of gewoon Tfe1) en zwart verliest een stuk. Het beste was hier nog 23…Pxg3 24.Pxg3 Dxh4 25.Dxe3 Dxg3+ 26.Lg2, maar ondanks de twee pionnen voor het stuk staat wit toch gewonnen, meent de machine. Zwart speelde al geruime tijd ongeveer op increment en probeerde nog: 23…Lg4!? 24.Lxe3!? (Er was niets mis met gewoon 24.Lxg4, want op Pxg4 komt immers toch Lxh6 met damewinst) 24…Txf3 (in de hoop op 25.Lxh6 Txd3 26.Txd3 Lxe2) 25.Txf3 en hier viel zwarts vlag naar beneden. De stelling is inmiddels ook uit. Een wel spannend doch niet heel hoogstaand duel, dat door fouten van zwart in tijdnood werd beslist. Toch speelde zwart goed en hij had wellicht meer verdiend. Nou ja, remise dan, want die 4-0 winst had natuurlijk echt niet gemogen! 😊. Volgend jaar weer een nieuwe aflevering van deze gezellige soap.

 


 

Verlag van de interne competitie van 24 april:

 

In de interne waren er vijf partijen. Ton was non-playing captain van het bekerteam en doet voor ons verslag van de partijen van de interne.

 

Jan Wuister - Herman Lucas 0-1

Nadat er voor wit een pion verloren ging op f4 stortte de witte stelling van Jan snel in elkaar. Herman laat zien dat hij tussen de behandelingen door toch behoorlijk opgeknapt is en het schaken nog niet verleerd is!

Evert van Dale - Han Feenstra 0-1

De stelling leek lange tijd gelijk op te gaan. Toen ik weer kwam kijken stond Han ineens een stuk voor, dat was ruim voldoende voor winst.

Martin van Velzen - Roeleveld 1-0

Martin overrompelde zijn tegenstander volledig. Zwart ging snel mat.

Johan Bal - John van Eck 0-1

John had geen medelijden met Johan en won meerdere keren.

Ruut de Boer - Peter Ingenhoes 0-1

Ruut speelde de Ruut variant van het gesloten Siciliaans, dat wil zeggen met a3 en h3. Het mocht niet baten, in het middenspel werd hij weg gecombineerd.

 

Snelschaken om het Schevenings Kampioenschap

 

Op 1 mei is er in het Zeekantje weer gespeeld om het Schevenings Kampioenschap. Snelschaken dus. Ton had een geweldige avond en steeg boven zichzelf uit. Hij won al zijn partijen, op een prima plusremise tegen GM na. Maar omdat ook broer Gerard remise had gehouden (of beter gezegd: de winst had weggeven) had tegen GM, werd de regerend kampioen slechts tweede, op de voet gevolgd door Hans en Han. Ook zonder toppers als Sherief, Cor en Bart valt het niet mee om alle potjes te winnen. Erger nog, ik had zelfs met 3-0 kunnen verliezen op de Van der Zijden route… Tegen hans ontsnapte ik uit een verloren toreneindspel met een slimme afwikkeling naar een gewonnen pionneneindspel. Tegen Ton ontsnapte ik met remise na een sterke pot van Ton, die echter wel aan remise genoeg om deze ronde van de cyclus te winnen. En tegen Gerard ontsnapte ik ook, doordat hij op het eind mijn laatste pion sloeg in plaats van zijn pion door te schuiven. Nu kon ik zijn pion nog net stoppen en afruilen, maar anders was deze onbereikbaar tot dame gepromoveerd…

 

Een verslagje met de stand en de tussenstand volgt nog, toch, Hans?!