Verslag van 29 oktober 2018

Door Hans

 

Het tweede speelde thuis. Ton was wedstrijleider en leverde een uitvoerig wedstrijdverslag in.

 

RSCBP 2 - SHTV 2

 

Het 2e heeft een moeilijke start dit seizoen. Ook wedstrijd twee ging verloren. In de 1e wedstrijd tegen DD 1 hadden we gemiddeld 246 Elo punten minder dan de tegenstander. In dat licht was een nederlaag van 5 - 3 heel verdienstelijk. Maar tegen SHTV 2 zouden we met 28 Elo punten meer toch een beter resultaat neer gezet moeten hebben.

 

Bord 4

De eerste die klaar was was Dennis (wit). In een Italiaanse partij gingen al gauw de dames van het bord. Na nog wat afruilen had Dennis zwart een geïsoleerde dubbelpion opgedrongen op de c-lijn. Met allebei 2 torens en 6 pionnen had Dennis de beste kansen, maar toen ik even niet keek bleek hij zich vergallopeerd te hebben. 0 - 1

 

Bord 8

John (wit)  had een jeugdspeler tegenover zich. In een Italiaanse partij had zwart een loper op a6 die de witte korte rokade verhinderde. Met c4 gevolgd door dxc4 sloot hij tijdelijk de loperlijn en kon toen rokeren. John meende op de d-lijn een dame te kunnen winnen door een penning maar de c4 pion sloeg op b3 en daarna de loper op c2 en viel toen 2 torens aan. John sloeg wel de dame met de d1-toren, maar zwart kreeg weer een dame terug. Hij had beter Lxb3 kunnen spelen. Nu stond hij hopeloos veel materiaal achter. 0 - 2

 

Bord 2

Peter offerde in de franse doorschuifvariant een pion dat leverde actief spel en een kwartier tijdwinst op. Toen de pion terug gewonnen zou worden en er alleen nog zware stukken en pionnen op het bord stonden werd remise overeen gekomen. ½ - 2½

 

Bord 1

Cor Groen speelde een Aljechin en had de goede tegen de slechte loper. Maar door zijn overvloedig tijdgebruik kon hij een remise aanbod moeilijk afslaan. 1 - 3

 

Bord 7

Martin van Velzen (zwart) zat in een Spaanse partij met een lelijke dubbelpion op de c-lijn. De a-pion was zwak en ging verloren. Dat was voldoende voor verlies. 1 - 4

 

Bord 3

Floris (zwart) speelde Skandinavisch met O-O-O tegen O-O leek hij sneller op de vijandelijke koning af te kunnen gaan. Het kwam er niet van en in een gelijke stand van TP tegen TP ging er onnodig een pion verloren. Toen hij ook nog zijn toren liet vangen was het uit. 1 - 5

 

Bord 6

Han (wit) opende met Pf3. Na een aantal zetten leek het een beetje op een doorschuif Frans. Han stond beter vanwege de betere loper maar had veel tijd verbruikt. Hij wikkelde verkeerd af en kon de koning om leggen. 1-6

 

Bord 5

Gerard (zwart) tenslotte had Engels op het bord. Hij kwam in het middenspel langzaam beter te staan maar leek een beetje besluiteloos hoe het verder moest. Ook hier werd veel tijd verbruikt door beiden. Hij offerde een paard voor een pion maar kon alleen op zettenherhaling hopen. Dat gebeurde niet en wit ruilde alle zware stukken. Wit had een paard en een stel pionnen zwart twee pionnen meer. Wit had moeten winnen maar ging in de fout met zijn paard. Beiden haalden dame, Gerard één zet eerder en kon daardoor het paard winnen. Met allebei een dame en zwart met een pion op b3 had Gerard moeten winnen. Maar na nog 25 zetten, wederzijdse tijdnood en suf geschaakt accepteerde hij maar remise. 1½ - 6½

 

Interne

Cor de Jong had tijdelijk 2 stukken voor een toren, maar Gerard Werkhoven viel zoveel aan dat er wel materiaal moest terugkomen. Cor probeerde een paardoffer om zo nog een pion mee te snoepen. Het was de beste zet, maar ook die zou een stuk verliezen. Dus Gerard won met een kwaliteit meer.

 

Evert offerde een stuk voor 2 pionnen, maar kreeg nooit voldoende compensatie. Bart hield makkelijk stand en won.

 

Herman speelde iets te sterk voor Diron en ging met 2 pionnen meer het eindspel in. Herman gaf Diron wellicht nog wat remise kansen, maar dat speelde Diron niet helemaal goed en hij verloor.

 

Aat had het zowaar moeilijk tegen Ruut, die eens een keer geen a6 en h6 had gespeeld in de opening.

 

Stand na 38... Kg8-g7

 

Hier staat Aat al wat minder. Hij moet gxf4 spelen, maar denkt nog even een andere pion te kunnen pakken. 39.Txc7? Aat dacht waarschijnlijk dat Ruut wel op g3 zou slaan en dan is het nog spannend. Maar Ruut speelt de zet die winnend moet zijn: 39... f3! Dat zal even schrikken geweest zijn. Er dreigt dodelijk f2+ en f1D. Het paard moet zich opofferen. Maar dat doet Aat op het verkeerde veld. 40.Pe6 Txe6. Nu de toren niet meer op de f-lijn staat, denkt Aat dat 41.Kf2 nu wel een goede zet is.

 

Stand na 41.Kg1-f2

 

Met nog 2 minuten op de klok vindt Ruut niet de beste zet die gelijk uit was. Hier had hij Tf6 moeten doen om de f-pion te behouden. Wit mag het paard niet nemen, omdat dan de f-pion doorloopt. Daardoor dreigt zwart dodelijk Pd1+ of Pg4+, f2 enz. De waardering is al -11.65. Ruut moest nu uiteindelijk het paard teruggeven, om de vrijpionnen op de damevleugel onschadelijk te maken. Dat resulteerde in een eindspel KT tegen KTpi. Dat is meestal remise en zeker als je weinig tijd meer hebt. Dus werd de vrede getekend.

 

Martin de Groot moest tegen mij. Het werd weer niet echt een goede partij van mij. Tot twee keer toe kon ik een pion slaan, maar dacht ik onterecht beter te hebben.

 

 

Hier offerde ik mijn paard voor pion d4, omdat ik dacht toch het paard op c5 terug te winnen die nu immers ongedekt staat. 17... Pxd4 18.Pxd4 Lxd4. Helemaal niet gezien dat wit in plaats 19.Dxd4, eerst het paard naar b3 kan spelen. Ik moet mijn dame verzetten en wit kan alsnog terugslaan op d4, zonder zijn paard te verliezen. Martin zag dit ook niet en gaf een paar zetten later, een beetje vroeg, op. Hij stond slechts een vrijpion achter, maar gezien mijn vorm was dat nog alles behalve een zekerheidje.

 

Aanstaande maandag ronde 8 in de interne. Een dag later speelt het 3e uit tegen Voorburg 1.

 

Hans.

 

Post Scriptum van de redactie door GM.

 

Van Herman Lucas kreeg ik een leuk artikel over oude schaakrubrieken uit de dag- en weekbladen uit de vorige eeuw, voor het computertijdperk startte. Een prima thema voor een nieuwe rubriek: Lezers Schrijven, die we ‘Oud Nieuws’ kunnen noemen, of ‘Uit de Oude Doos’ met (schaakstukken). Kijk maar…

 

Uit (de oude doos) de krant van 1983

Door Herman Lucas

Ik heb vroeger heel lang een hartgrondige afkeer van spelletjes gehad. Die broers van me die altijd maar wilden kaarten of schaken, ik moest er niets van hebben. Je kreeg toch altijd ruzie. Nee, dank je, ik lees wel een boek of zo. Dit bleef lange tijd zo totdat ik in de vroege jaren tachtig mijn jongste broer eens zag spelen tegen een schaakcomputer, een hele echte. Een Fidelity Chess Challenger (zie de afbeelding), waarvan er indertijd (1982) rond de zeshonderdduizend zijn verkocht. Dat de computer met zo'n naam wel in de Formule 1 van het computerschaken thuis moest horen, dat kon niet missen. Dacht ik. Maar niets daarvan, zo bleek al snel. Belangrijker was: ik ging me ook in het bestrijden van de Challenger bekwamen. Het ding kon er werkelijk niet veel van: toen ik in een van mijn eerste partijen ten einde raad maar een schaak gaf bleek dat tevens mat te zijn, en had ik dus per ongeluk de partij gewonnen. Dat bleek overigens een eenmalige mazzel te zijn. Enkelen zullen nu wellicht opmerken dat ik dat niveau nog steeds niet ontstegen ben, daar lach ik dan maar om. 😊

Het resultaat van dit alles was wel dat de kiem voor een levenslange verslaving was gelegd. Bij De Slegte ben ik toen de leerboeken van Berry Withuis gaan kopen, ik ben de kranten gaan naspeuren op schaakrubrieken, en ben hier nooit meer van genezen. Vanaf begin jaren tachtig heb ik iedere zaterdag de Volkskrant gekocht om de rubriek van (toen nog) Wim Andriessen te gaan bestuderen.  Hij zou halverwege het jaar vervangen worden door oud-Nederlands kampioen Gert Ligterink, die het nu nog steeds doet. Heel trouw speelde ik ieder weekend de partijen na op een nieuw schaakspel dat ik had gekocht. Op een enkel nummer na heb ik alle columns en knipsels bewaard. De gang naar de kiosk is iedere zaterdagmorgen weer een genoegen, ook de kioskhouder kan zich geen zaterdagochtend zonder mijn bezoek meer voorstellen.

Ook de schaakrubriek van Hans Ree in HP/De Tijd en later het NRC kan ik tot de vaste ijkpunten van de week rekenen. Van andere kranten als Het Parool, Haagsche Courant, het AD en de TC/Tubantia heb ik diverse exemplaren in mijn bezit, zodat ik inmiddels over een behoorlijk papieren archief beschik. Het staat  natuurlijk niet in verhouding met de Big Databases van ChessBase (zo'n 3 tot 8 miljoen partijen), maar het is wel vele malen leuker om doorheen te snuffelen.

Het was een volkomen andere tijd dan we nu kennen. Nu komt alle nieuws en commentaar tot ons via internet, toernooien bezoeken doe je via het web en boeken kopen is er ook nauwelijks nog bij. Toen zat je ‘s ochtends te wachten tot de ochtendkrant bezorgd was, en met het partijverslag van Karpov-Kasparov was je de rest van de ochtend bezig. En als je wilde studeren op een opening, dan kocht je geen DVD maar stroopte je (tweedehands) boekwinkels af tot je iets van je gading had gevonden. Maar het was wel een fascinerende tijd. De ijzeren greep die de Russen toen hadden op de schaakwereld, of beter de wereldtitel liep als een rode draad door de verslaggeving in de kranten.

Toen ik onlangs daar weer eens mee bezig was met struinen kwam ik de volgende partij uit 1983 tegen die Jan Timman (vanuit Wijk aan Zee waar het Hoogovenstoernooi werd gespeeld) via de radio (echt waar) tegen oud-wereldkampioen Mikhail Tal (vanuit Riga) zou spelen. Omdat de radioverbinding het na 7 zetten begaf werd diens plek overgenomen door de Engelse aanvalskunstenaar John Nunn, die in de hoofdgroep van het Hoogovenstoernooi als titelverdediger speelde. Een gevaarlijke klant die de scherpe Marshall-variant van het Spaans niet schuwde. De oplettende lezer zal zich herinneren dat we een paar jaar geleden een thematraining van Bart Verbaan over deze opening hebben gehad. Het is een scherpe openingsvariant, die diverse mooie partijen heeft opgeleverd. Het bijzondere aan deze opening is dat ze zowel door aanvallers als verdedigers is gebruikt. Zo ook hier, zie wat er gebeurde:

 

Jan Timman – Mikhail Tal (Rus)/vanaf zet 7 John Nunn (Eng), Wijk aan Zee radiopartij 1983 tijdens het Hoogovenstoernooi.

1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lb5 a6 4.La4 Pf6 5.O-O Le7 6.Te1 b5 7.Lb3 O-O


Stelling na 7…0-0

De eerste zet die Nunn zelf uitvoerde, nog niet al te moeilijk.

8.c3 d5 9.exd5 Pxd5 10.Pxe5 Pxe5 11.Txe5 c6 12.d4 Ld6 13.Te1 Dh4 14.g3 Dh3 15.Le3 Lg4 16.Dd3 Tae8 17.Pd2 f5 18.f4 Kh8 19.Lxd5 cxd5 20.Df1 Dh5 21.Dg2


Stelling na 21.Dg2

Om veld d5 te beschermen is er eigenlijk maar éen zet geschikt, het gapende gat op e4 nodigt wel heel erg uit tot de volgende zet:

21.… Te4! Een Russisch kwaliteitsoffer 22.a4

Toentertijd was dit een nieuwtje. Daar werd in 1983 nog niet zo moeilijk over gedaan: als je iets gevonden had speelde je dat ook in een onbeduidende radiopartij. Tegenwoordig wordt ieder nieuwtje angstvallig stilgehouden omdat het over de hele wereld meteen bekend zou zijn via internet.

22... bxa4 23. Txa4 (23. Pxe4 fxe4 24. Txa4 Lc8) 23... g5?!

Deze zet is niet zo sterk. De zwarte stelling wordt erg kwetsbaar, wat bij correct spel van wit misschien wel tot verlies had moeten leiden, beter is 23... Lh3 24. Df2 Te7.

 


Stelling na 23…g5

24. Pxe4 fxe4 25. Txa6 gxf4 (25... Lf3 26. Df2 (26.Txd6 Lxg2 27. Kxg2 Tb8) 26... gxf4 27. Txd6 fxg3 28. Dxg3)

26. Txd6 fxe3


Stelling na 26…fxe3

27. Txe3??

Timman verliest alle voorzichtigheid uit het oog (beter was 27. Tf1 Lf3 28. g4) 27... Bh3

 


Stelling na 27…Lh3!

Dreigt mat. Zien jullie hoe?

28. g4 (Er dreigde Dd1+, en op De2 volgt Dxe2 gevolgd door Tf1 mat. Ook 28. Df2 Txf2 29. Td8+ Kg7 30.Kxf2 Df5+ 31.Ke1 Df1+ 32.Kd2 helpt onvoldoende)

 


Stelling na 28.g4

28... Dxg4!(en opgegeven wegens 29.Te2 Lxg2 30.Tf6 Txf6 31.Tf2 Lh3+ 32.Kh1 Dd1+ 33.Tf1 Txf1# mat, terwijl op meteen 29.Dxg4 direct Tf1 mat volgt) 0-1

Mijn zoektocht door de mappen met knipsels en rubrieken is nog lang niet voorbij. Een volgende keer wellicht een nieuwe aflevering met “oud nieuws”. Tot dan.

Herman Lucas