Eind goed al goed?


Het was een ongemeen spannende nek-aan-nek race tot het eind aan toe. Niet alleen tot de laatste ronde, maar ook tot de laatste minuut. Bijna ging het nog mis! Daarom wil ik op de eerste plaats de gebroeders Van der Zijden te bedanken en op de laatste plaats (but not least) Bart Verbaan. Waarom zult u denken? Het ging toch tussen Sherief en mij? Nou, dat zit zo. Enkele ronden voor het einde had ik vreselijk verloren van Sherief in een Koningsdrama in veel bedrijven –de analyse houdt u nog tegoed van mij- en ik dacht bij mezelf: Game Over! Ineens stond ik zo veel punten achter dat Sherief wel heel hard moest struikelen wilde ik hem nog kunnen inhalen. Tsja… En toen gebeurde het. Een Kroonprinsdrama . De eerste van de Van der Zijdens die Sherief pootje lichte was broer Hans, letterlijk zelfs, door een licht overmoedig dubbel stukoffer van Sherief te weer leggen en daarna zelf toe te slaan. In diezelfde ronde speelde ik tegen broer Ton, die na lange strijd in het eindspel het onderspit dolf. Daardoor kwam ik weer in de buurt van Sherief. De volgende ronde deed broer Ton nog wel zijn sportieve plicht door ook van Sherief te verliezen, al stond Ton beter en verdiende hij zeker een half punt. Mijn overwinning op Jan leverde mij die ronde iets minder punten op dan Sherief ’s winst, dus hij liep weer ietsje uit. De laatste ronde moest de beslissing brengen. Sherief moest nog met zwart tegen Bart en had dus een zwaar programma. Bart offerde direct een stuk en een toren voor een gevaarlijke koningsaanval. Maar het was geenszins duidelijk hoe dat duel zou eindigen. Ik moest dus zelf ook vol aan de bak, en had om een sterke tegenstander gevraagd. Volgens de indelingscomputer had ik tegen de ongeveer onderaan staande Evert gemogen, maar ik had nog niet met zwart tegen top-10 speler broer Gerard gespeeld, dus dat leek me een logische –en eerlijke- optie. Achteraf had de computer gelijk (ja, broer Hans, jij ook), want nu pas zie ik dat ik 3x keer achter elkaar zwart heb gehad. Dat proberen we gewoonlijk te vermijden. Maar als mens mag je afwijken van de computer. En dat gebeurde dus, op mijn eigen verzoek. Maar of het verstandig was van mij… Kijk maar wat ik mij op mijn hals heb gehaald!


Gerard van der Zijden – Gerard Milort


Stelling na 16…c6xb5


Vanuit de ruilvariant van het Konings-Indisch, maar dan zonder dameruil, was deze stelling ontstaan. Wit had goed gespeeld en met b4 en c5 mijn damevleugel stevig onder druk. Nietsvermoedend sloeg ik net de pion op b5, in de veronderstelling dat 17.Lxb5 Ld7! 18.Lxd7 Pxd7 tot prettige druk op pion c5 zou leiden. Dat gebeurde ook, maar wit had dit kunnen voorkomen met de tussenzet 17.Pb6!, en dan pas slaan op b5, met voordeel. Wit controleert dan veld d7, zodat Ld7 niet meer kan. In de partij kwam nu wel Ld7, en na ruilen op d7 besloot broer Gerard tot een mooi schijnoffer met 19.Txd7 Dxd7 20.Pb6 Dc7 21.Pxa8 Txa8 22.Dc2-c3


Stelling na 22.Dc2-c3


Zwart heeft ondanks de stukkenruil nog steeds druk op pion c5, maar pion e5 staat nu ook in. Ik twijfelde of dekken met f6 wel verstandig zou zijn, vanwege de optie Db3 of Dc4 met penning van het paard op e6. De engine doet uiteraard wel koelbloedig 22… f6, maar als mens vertrouw je varianten als 23.Db3 Kf7 24.Tb1 en er dreigt Dxb7+ of 23.Dc4 Kf7 24.Tb1 met de dreiging Tb6 niet. Ik koos voor slaan op c5 en profiteren van de meerderheid op de damevleugel. 22…Dxc5 23.Dxe5 (re). Hier bood broer Gerard remise aan. Dat kon ik rustig aannemen, want inmiddels stond Sherief wel erg beroerd tegen Bart. Als Sherief zou verliezen en ik speel remise, zou ik weliswaar net niet de 2e cyclus winnen, maar wel overall kampioen zijn met miniem verschil. Maar het was nog niet zeker dat Bart zou winnen en ik zelf wilde nog wel wat meer. Even kijken of ik inderdaad een beter eindspel heb, want ik heb een (winst) plan door mijn toren te activeren. 23… Tc8 24.h3 Dxe5 25.Pxe5 Tc2 26.Pd3(?) Td2 27.Pe5 b5 28.a3?! Een betere kans voor wit was hier 28.a4!, omdat na het antwoord b4 wit met 29.Pc4 pion a5 wint. Daar krijgt zwart pion e4 voor terug, maar dan is remise binnen bereik.


Stelling na 28.a3


Hier zag ik de winst duidelijk voor ogen. Ik speel Pd4 gevolgd door a4 en Pb3. Dan moet wit de dekking van pion a3 opgeven en winnen de verbonden vrijpionnen makkelijk. Het juiste plan, maar ineens dacht ik dat het ook met Pc5 kon, want dan val ik met tempo pion e4 aan… Sukkel. We zagen net al dat als wit de b-pion voor de e-pion kan ruilen, remise binnen handbereik ligt. Wit hoeft dus pion e4 helemaal niet te dekken, en kan op Pc5 gewoon Tb1 antwoorden, omdat de b-pion dan ook valt. Met het paard op d4 staat pion b5 gewoon gedekt! Daar had ik even niet naar gekeken, en de winst is daarna ineens geheel van tafel. Na 28…Pc5? 29.Tb1! Pxe4 30.Txb5 Txf2 (wat anders?) 31.Txa5 h5.


Stelling na 31…h7-h5


Inmiddels had Bart toch heel mooi en sterk gewonnen van Sherief, zodat ik hier op mijn beurt remise had kunnen aanbieden en dan zou ik waarschijnlijk wel kampioen zijn. Maar ik twijfelde over de punten en besloot nog even door te spelen. Ik zag nog de mogelijkheid om een matnetje te weven, en broer Gerard zat al behoorlijk in tijdnood. Hij ging verder met 32.Ta4 Te2 33.Td4 Te1+ 34.Kh2 g5!? (veiliger is Kg7) 35.Pf3 Te3 36.a4


Stelling na 36.a3-a4


Hier heeft zwart eigenlijk geen goede winstkansen meer. Ik had wel gezien dat ik moet oppassen dat wit niet a4 en Ta4 kan spelen, want met de toren achter de vrijpion staat wit ineens beter! Zwart kan op veel manieren de stelling gelijk houden. Zetten als Kg7, Pg5, Pc5 en Pc3 worden allemaal als 0,0 aangemerkt door de machine. Ik vind de enige manier om nog zowel op winst als op verlies te kunnen spelen. Met het klassieke matnet pion h4, Pg3 en Th1 mat in gedachten ga ik onverschrokken voor 36… h4?! Strikt genomen overspeel ik hiermee mijn hand. De engine weet nu feilloos het smalle pad naar winst voor wit te vinden. Ik moest er op gokken dat broer Gerard in tijdnood en onder spanning niet de beste engine-zetten zou vinden. Hij begint na enig nadenken wel goed. 37.a5! f5 38.Td5?! Sterker was 38.Ta4!, om de toren achter de vrijpion zetten. In feite moet ik dan gaan keepen, want bij goed spel gaat wit niet mat. Nu breek ik gevaarlijk door met 38… g4!


Stelling na 38…g5-g4


Dit ziet er eng uit. Er lijkt g3+ te dreigen gevolgd door Ta3-a1 met mat, omdat na Pg1 er tussen ook nog Pf2 komt. Een stukoffer met 39.Txf5 gxf3 40.Txf3 zou overigens nog voldoende moeten zijn voor remise. Wit gaat voor een extra vluchtgaatje op de h-lijn met 39.hxg4 fxg4 40.Pxh4??


Stelling na 40.Pf3xh4?


Pas dit is de beslissende fout, met nog amper 2 minuten te gaan op de klok. Onbewust verspert wit zo de doorgang van zijn eigen koning. Na g3+ is weliswaar veld h3 beschikbaar, maar vluchtveld h4 is nu geblokkeerd, en veld g4 kan ik dekken. Het is mat in 2. Te beginnen met 40… g3+ 41.Kh3 Pf2+ mat, of 41.Kg/h1 Te1 mat! 0-1.



Stelling na 41…Pe4-f2+ mat


Een prachtig slot van een prachtig seizoen! Dankzij deze miraculeuze ontsnapping, en dankzij het sloopwerk van Bart en eerder van Hans, mag ik mijzelf toch nog onverwacht clubkampioen noemen. Dat is de 7de keer in de 10 jaar dat ik nu aan de interne meedoen. Geen slechte score, 7 uit 10, maar toch had ik gehoopt dat Sherief zou winnen en dan verdiend de titel zou overnemen. Net als ik de titel vorig jaar vreselijk graag aan Razvan had gegund. Maar die ging helaas net te vroeg weer weg. Wie is straks de kroonprins die mij gaat opvolgen? Cor niet denk ik, die heeft het te druk met school. Toch Sherief volgend jaar weer? Zou zo maar kunnen! Zou ook weer eens tijd worden, niet waar? Nieuw bloed stroomt lekker (als ik de russen moet geloven op het EK), dus waarom hier niet .


Groeten, Gerard M.